تو را یافتم......

تو را یافتم در بی نهایت ظلمت و تو مهمان چشمهایم

تو را یافتم در بی نهایت سکوت در جایی که دلها سنگ بود

در جایی که عشق معنا نداشت در جایی که از چشمها نفرت

می بارید تو در یک لحظه مهمان چشمهایم شدی و من اطلسی شدم

و آنگاه تو را یافتم عشق را نیز یافتم و با تو عشق معنا پیدا كرد

نگاه تو........

نگاه تو یگانه حقیقتی بود که به من امیدواری و روشنی بخشید

نگاه تو از آسمان سر چشمه می گیرد و عظمت آفرینش

را بر من عرضه می داشت

نگاه تو نظیر نگاه فرشتگان، هستی بخش و سحرآمیز است

نگاه تو دریچه بهشت را بر من گشود و هر آنچه در زمین

 نمی یافتم از دریچه چشمان تو می دیدم

و چه خوشایند است رقص قلم بر صفحه احساس چه زیباست

نقش تو را ترسیم کردن بر آسمان خیال

زیباترین سلامها تقدیم تو باد ای مهربان

اگر تو نبودی.........

اگر تو نبودی عشق به چه کار می آمد و من شب

و روز را برای که می آراستم؟

اگر تو نبودی هیچ کلمه ای به دنیا نمی آمد و شاعران لب به

 سخن نمی گشودند اگر تو نبودی من همچنان در کوچه های

بی مهتاب ازل محصور می ماندم و قدم بر زمین نمی گذاشتم

اگر تو نبودی چه کسی مرا با پروانه های عاشق و سنجاقکهای

مهربان آشنا می کرد؟

اگر تو نبودی، اگر تو را نمی دیدم این چشم ها به چه کار می آمد؟

اگر چشم های تو نبود، اگر دست های تو نبود، اگر صدای

نرم تو نبود اگر لبخند تو نبود، بند بند بدنم از هم می گسست و

یک قطره شبنم هم روی گلبرگ ها نمی نشست

این تو بودی که با ابرها و رنگین کمان برایم جامه

دوختی و رویایم را در آغوش گرم خود جا دادی

این تو بودی.............